van 13 tot 20 januari

Wilfried, de vriend van Ludwine is gisteren aangekomen in Malawi. Alles verliep goed tot ik op de terugweg naar Zomba de verkeerde afslag nam. Je hebt drie mogelijkheden, twee had ik al eerder uitgeprobeerd, dus nu was het tijd om de derde afslag eens te testen. Helaas, een foute gok met als gevolg dat ik gans het stuk terug moest. En als overmaat van ramp begaf plots mijn versnellingsbak het. Ik kon niet meer in “vijfde” rijden. Later op de dag constateerde ik dat ook achteruitrijden niet meer mogelijk was. Maar hier kan je vrijwilligers genoeg vinden om even te duwen zodat we goed en wel zijn thuisgeraakt.

Ik heb meteen een garagist, of wat daar voor mag doorgaan, opgebeld. Binnen de tien minuten stond hij aan mijn poort. Hij kan het probleem oplossen blijkbaar, dinsdagochtend. Ik weet niet wat ik er van moet denken. Zal ik hem ook maar het voordeel van de twijfel geven?

In elk geval, zonder auto mijn werk doen zal moeilijk worden.

Het is een heel nieuwe ervaring om mijn leven te delen met twee mensen die in relatie zijn.

Ik hoop echt dat het een meerwaarde zal zijn en dat het ook voor de mensen in Sitima zo zal worden ervaren.

Er zijn nog enkele vrijwilligers die graag een periode naar Malawi willen komen. Binnen de week moet ik dan ook een beslissing nemen. Blijf ik nog een tijd hier of ga ik terug naar België. Ik stel mijn beslissing graag wat uit. Zou graag alles wat op zijn beloop laten maar helaas kan dat niet. Er zijn te veel voorbereidingen nodig om naar Malawi te komen zodat ik daar rekening mee moet houden. Voor mezelf maak ik daar geen punt van. Ik heb ondervonden dat ik op één dag het land kan uit zijn, als dat al zou moeten.

Er is veel werk in Sitima. Het schooljaar is juist begonnen en de twee maanden vakantie heeft iedereen doen terugvallen in gelatenheid. Dat is niet te merken bij de kinderen, zij zijn gemotiveerd en willen wel, maar bij de leerkrachten ligt dat anders. Gelukkig is Ludwine een vrouw die van aanpakken weet. Ze heeft daar iedereen even een voorbeeld gegeven van wat wij onder orde verstaan. Alles netjes terug in de juiste bakken, op de juiste plaats in de schabben, enz… Even valt dan alles stil, alle ogen gericht op haar. Ik denk dat zij niet kunnen begrijpen waar wij onze energie halen. Maar het heeft geholpen. We hebben even de puntjes terug op de “i” gezet. Voortaan weer worden aanwezigheidslijsten bijgehouden van de leerlingen en leerkrachten. Gedaan met even naar de markt te gaan zo tussen de lessen in. Gedaan met zitten als er kindjes hun handen moeten gewassen worden of naar het toilet moeten. Hier is controle nodig. Hier moet ik een oplossing voor zoeken voor het geval ik naar België ga. Hier mis ik ook mijn maatje Johan. Ik doe nu het werk van ons twee.

Het probleem met de “builders” is intussen ook opgelost. Even voor kerstmis, na het uitbetalen van hun salaris, zijn ze gestopt met werken. Een kleine staking ahw. Er was nog een beetje geld over en zij hadden beweerd dat als wij nog in Malawi zouden zijn, wij hen zeker een extraatje voor de kerst- en nieuwjaarsdagen zouden geven. De directeur van de CBO, Mr. Moffolo weigerde hen dit resterend bedrag te geven. Hij had de verantwoordelijkheid over het geld en weigerde waardoor de builders in staking gingen.

Na twee uur vergaderen en overleggen zijn we eruit geraakt. Het draait natuurlijk allemaal wel om het geld, maar ook om gezichtsverlies. En over praten met elkaar. Iedereen heeft tijd gekregen om zijn woordje te doen.

Johan kennende, weet ik dat hij hen zeker dit extraatje voor de feestdagen zou gegeven hebben. Ik heb het dan over 5000 MK (200MK = 1 euro) te verdelen onder 9 mensen. Als ik iedereen daarmee terug aan het werk krijg, is voor mij de beslissing snel genomen.

Toen we de dag nadien in Sitima aankwamen, was iedereen terug aan het werk. Tegen het einde van de maand zal de ruwbouw af zijn.

Intussen ben ik met de timmerman hout gaan kiezen voor het dak. Met wat geluk wordt alles geleverd volgende week en kan hij aan het werk. Tegen juni/juli wil ik de twee nieuwe klassen, de office, het cabinet voor de dokter en slaapgelegenheid af hebben.

Nu nog werk maken van de electriciteit en de loodgieterij. Aangezien ze problemen hebben ondervonden met enkele mensen uit hun eigen gemeenschap, laten ze de keuze voortaan wijselijk aan mij.

En zo kan ik mijn electricien, Mr. Tsegula, ook een keertje gelukkig maken.

Advertenties

~ door koenf op januari 21, 2009.

2 Reacties to “van 13 tot 20 januari”

  1. Ik bewonder je moed ! Om dit nu allemaal in je eentje te moeten klaarspelen, bewonderenswaardig.
    Ondersteunende groeten vanuit Oostende,
    Els

  2. Beste Mieke,
    Ik ben de dochter van Ludwine. Mama heeft al veel over jou verteld en natuurlijk ook over het werk dat jullie daar doen. Ik heb enorm veel bewondering voor wat jullie daar al hebben gerealiseerd., en ben heel blij dat mama in deze voor jou moeilijke tijden toch een kleine steun kan zijn. Ik en mijn gezin wensen je dan ook nog veel sterkte en hoop dat je de moed vindt om verder te doen.
    Ik en mijn kindjes missen mama al erg maar beseffen goed genoeg dat wij ze veel minder nodig hebben dan de kindjes daar.
    Veel sterkte en ook veel succes met jullie project;
    Carine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: